theater

>> HERNEMING << "Een voorstelling om lang te koesteren" (Pol Arias, Radio 1) Rieks Swarte, de Nederlandse theatermaker die vooral bekend is omwille van zijn beeldende voorstellingen voor jong én oud, zet zijn tanden in zijn eigen familiegeschiedenis. Op die manier leren we de gevierde Vlaamse toneelauteur en voormalig directeur van het Vlaams Volkstoneel Anton Van de Velde van een andere kant kennen. Want deze Anton is de schoonbroer van Swartes opa Jos. En de twee hielden er tussen WO I en WO II een intense correspondentie op na die het vertrekpunt vormt voor het nieuwe stuk Oom Toon. Het hart van de voorstelling bestaat uit een reconstructie van Tijl (uit 1926), het grootste succes van schrijver Van de Velde, een interessant geval waarin het internationale modernisme van de enscenering botst met de katholieke Vlaamsnationale idealen van de schrijver. Gelijdelijk aan zien we het idealisme van de twee pennevrienden omslaan in ontgoocheling en bitterheid. Tot ze ook elkaar niet veel meer te vertellen hebben. Of is het alleen de schuld van de telefoon dat de brieven ophouden na WO II? "'Ons Vlaanderen', op de rand van een staatshervorming en weer geleid door katholieken, is niet anders dan gebaat bij theaterhuizen die met een heldere voorstelling als Oom Toon hun volk zijn voorgeschiedenis in het gezicht leren kijken. Vaste oordelen worden verzacht." (De Morgen 4.07.2007) "Ik moet zeggen: de Vlaamse geschiedenis en zeker de theatergeschiedenis zijn mij weer een stuk helderder geworden. Maar dat niet alleen, het was ook theatraal genieten." (Theatermaggezien.net 5.07.2007)