Het programma van WIP Brussel is bekend!

Ook op de derde Brusselse editie van WIPCOOP houdt vers artistiek geweld uit de Brusselse scène halt op de wonderbaarlijke route van zijn creatieproces, om aan een beperkt publiek te tonen waar het staat. Een korps aan professionelen uit alle hoeken van het land (dramaturgen, programmatoren, kunstcritici ...) tekenen present en gaan met de artiesten in dialoog over het getoonde 'work in progress'. Tussendoor kan het publiek zich laten inspireren door ‘pitch breaks’ over artistieke initiatieven in de stad. 

In Brussel geven deze artiesten een voorsmaakje van hun creaties: Nadine Baboy, Sihame Haddioui, Ilyas Mettioui & Zoé Janssens, Adnane Lamarti en Saida Manai. 

 

PROGRAMMA
09:30 - 10.00 onthaal met koffie en thee

10:00 - 10:30 WIP 1: Désintégration culturelle - Nadine Baboy 
De creatie, tekst en choreografie van Désintégration culturelle zijn het werk van Nadine Baboy. In haar levendige performance verbindt ze poëzie, muziek en dans. Ze wil het publiek meenemen op een artistieke reis waarin woorden, beweging en muziek unisono tot uitdrukking komen. Eigen aan het werk is zijn reizende karakter. 
Het stuk spitst zich toe op de culturele erfenis en op de macht van de taal als identiteitsbepalend symbool en sleutelelement in de culturele overdracht. Het werk weerspiegelt de cultuurvermenging en wil mensen gevoelig maken voor het belang van het in stand houden van het culturele patrimonium. Dat vertegenwoordigt immers een kracht die al te vaak niet naar waarde wordt geschat.

10:30 - 11:30 Pitch break 1: Julien Carlier

11:30 - 12:00 WIP 2: Stigmate - Sihame Haddioui
In een vreemde, maar nochtans niet zo verre toekomst, bedenkt Hannah Néo. Néo, wat is dat? Een wanhopige poging om ten minste een stukje te redden van een lusteloze samenleving met zelfmoordneigingen? Een megalomaan project? Een droom (of een nachtmerrie)? 
Haar idee: een Tabula Rasa. Terugkeren naar een maagdelijke, oorspronkelijke staat van het menselijk wezen, om het een nieuwe richting uit te sturen, los van de patronen en cycli uit het verleden. We moeten dus onze geheugens wissen. Stigmate is het verhaal van een utopie, van hoop. Maar het is ook het verhaal van desillusie en wanhoop. Het is een onderzoek naar de kern van datgene wat onze mensheid vormt. Sihame Haddioui verkent deze vraag door twee niveau’s samen te brengen: het micro- en het macroniveau. Wie bepaalt hoe we samenleven? Hoe kunnen we een nieuwe maatschappij uitdenken?

14:00 - 14:30 WIP 3: Ouragan - Ilyas Mettioui & Zoé Janssens 
Dit project had ook ZACHTHEID of GEWELD als titel kunnen hebben.
Het is een psychedelisch en grillig danstheater.

Ouragan is het verhaal van een lachwekkende, maar inwijdende slapeloze nacht. 
Dat van Abdeslam, een fietskoerier die noedels rondbrengt.
Alleen in zijn appartement.
Zij voornaam was nooit gemakkelijk om te dragen.
En sinds gisteren nog minder dan ooit.
Dat is vreemd, want Abdeslam is Arabisch voor ‘brenger van vrede’.
Zijn moeder voelt zich schuldig en belt hem sinds de gebeurtenissen om de tien minuten. 
Besliste hij maar om van voornaam te veranderen, dan zou zij de kosten op zich nemen. 

14:30 - 15:30 Pitch break 2: Ras El Hanout

15:30 - 16:00 WIP 4: Muntthee - Adnane Lamarti 
MUNTTHEE is Adnane Lamarti’s eerste voorstelling. Het is een soloproject waarin hij aan de hand van dans, rap, stand up en een monoloog, vragen stelt over zijn eigen identiteit als Vlaamse Brusselaar met Marokkaanse roots. Hij brengt elementen uit zijn eigen leefwereld op scène. In een mengeling van kleuren en culturen vertelt hij zijn visie op identiteit. Wat is een mens? Wat maakt de maatschappij van ons? Wordt onze echte identiteit niet vaak weggewist of 'weggeleerd'? Zien ouders, onderwijzers en de samenleving ons als wie we echt zijn of spelen vooral verwachtingen een rol? 

16:00 - 17:00 Pitch break 3: Benno Steinegger

17:00 - 17:30 WIP 5: Essaye encore - Saida Manai 
Essaye encore is gericht aan alle vrouwen en de dagelijkse strijd die ze voeren in het leven. Een vrouw zit gevangen tussen herinneringen uit het verleden en het leed van het onzekere heden. Het leidt tot verwarring tussen de nostalgie naar een verloren wereld, de goesting om eruit te geraken, de last van tradities en ballingschap. Het stuk nodigt de toeschouwer uit tot een interculturele dialoog en tot het uitwisselen van gemeenschappelijke rijkdom. Maar in de eerste plaats is Essaye encore een hoopvolle oproep tot samenleven.

17:30 - 18.30 Receptie en netwerkbabbel