Jessica Fanhan

Jessica Fanhan (°Abymes Guadeloupe) is actrice. Ze studeerde in 2011 af aan het Brusselse toneelschool Insas en brak 3 jaar later door met haar hoofdrol in de voorstelling Elle(s) van Sylvie Landuyt: een mix van theater, performance en rock waarin Fanhan verschillende (arche)types van ‘de vrouw’ incarneert. De pers noemt haar een revelatie en beloont haar met de ‘Prix de la Critique’ voor ‘meilleur espoir féminin’.

Jessica Fanhan is in het seizoen 16-17 als actrice verbonden aan KVS. Met de voorstelling Kamyon van Michael De Cock gaat ze op tournee door Europa. In oktober speelt ze ook mee in Malcolm X van Junior Mthombeni, Fikry El Azzouzi en Cesar Janssens.

Welk beroep wou je als kind later doen? 

Ik wist heel snel dat ik actrice wou worden. Maar als ik vroeger vertelde dat ik actrice wou worden bekeek iedereen (behalve mijn moeder) mij met een blik alsof ik een arm dromerig meisje was. Om dergelijke blikken te vermijden heb ik mijn strategie veranderd en vertelde ik dat ik kok (ik eet graag) of schoonheidsspecialiste (ik hou van schoonheid) wou worden en toen liet iedereen me gerust. 

Welk eigen podiummoment is voor jou onvergetelijk?

Er zijn er veel! Als ik moet kiezen, dan toch de allereerste keer dat ik op een ‘echt’ podium stond met een ‘echt’ publiek. Ik was 11 en dat gevoel was onvergetelijk. Het is mogelijk om iets te doen of vertellen op een podium en op die manier een reactie uit te lokken bij de mensen die kijken. Wat een adrenalineshot. Ik had de indruk dat al mijn zintuigen uitvergroot werden. Het gevoel zichzelf te zijn terwijl men eigenlijk iemand anders speelt. 

Wie is (vandaag) voor jou een held? 

De mensen die ik bewonder zijn in het algemeen mensen die ‘van ver’ komen. Mensen die zijn afgegaan in het leven. Voor wie het niet gemakkelijk was. Wie uitgelachen, vernederd, geminacht werd terwijl men een doel voor ogen heeft en iets probeert te bereiken, in welk domein dan ook. En niet loslaten. Zij zijn gezegend met een soort overlevingsdrang. Dus om een held te zijn, moet men waarschijnlijk slagen in de doelen die men zich stelt. Voor mij is dat niet nodig. In dat geval zijn mijn helden eerder antihelden. 

Wat betekent het voor jou om in KVS in Malcolm X te spelen?

Omdat ik door mee te werken aan dit project mensen met verschillende achtergronden ontmoet en daarvan hou ik het meest van in dit vak. Omdat ik nooit zonder muziek zou kunnen. 

Omdat het parcours van deze man uitzonderlijk is, of men hem nu bewondert of niet. Fascinerend. Hij had een heel belangrijke rol in de bewustwording en het zelfvertrouwen van de zwarten in die tijd, in het gevecht tegen onderdrukking. Door zijn woede en zijn verlangen om te revolteren op een heel antidemocratische manier heeft hij iets teweeg gebracht. En dat roept in mijn veel vragen op. 

IN DE PERS