Is één leven genoeg om weer heel te zijn? Ja. In de intieme monoloog Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost, geïnspireerd door de roman Half Leven van Aya Sabi, verkent Shams – gespeeld door Dounia Mahammed – de erfenis van pijn, heling en weerbaarheid. We volgen haar terwijl ze kritisch reflecteert over de grote vragen, maar ook terwijl ze – heel eenvoudig – een sjaal koopt. We moeten aan de pijn raken, maar gaan ook verder. 

Intergenerationele troost: een overerfbaar gevoel van veiligheid en vertrouwen.

Dit is (niet) de evolutietheorie van de troost in de pers

“Wat troost, is bij de pijn durven te blijven, er ruimte voor maken.”
— Aya Sabi, Knack Focus

“Die gedoseerde manier van spreken, voorzichtig, tastend, resoneert onverwacht met wat zich op scène ontvouwt. Soms is dosering geen tekort, maar een vorm van zorg. Zachtheid verschijnt hier niet als oplossing, maar als houding, als vorm van verzet.”
— Maliqa Fye, Etcetera

“We moeten ons meer omringen met wat ons veiligheid geeft.”
— Aya Sabi, De Standaard