Ayacucho ontleent zijn naam aan de Quechua-woorden aya, dood, en kuchu, hoek. ‘Ayacucho’ betekent dus ‘de hoek van de doden’, en het lijkt alsof het gebied door zijn naam wordt getekend. In deze voorstelling onderzoekt Ricardo, acteur en schaardanser uit Ayacucho, zijn persoonlijke geschiedenis en de manier waarop die verweven is met de opeenvolgende geweldsgolven die de regio hebben geteisterd: de stichtingsmythe, de onafhankelijkheidsstrijd, het bloedbad rond de strijd voor gratis onderwijs, het interne gewapende conflict en het meest recente bloedbad, waarbij in december 2022 burgers werden gedood. Het lijkt wel alsof er telkens opnieuw een dodentol moet worden gehaald, alsof die het gebied zijn naam geeft.

Alleen op scène, met twee tafels, een bank, een viool, een gaslamp en een verzameling alledaagse voorwerpen, beweegt Ricardo zich tussen getuigenis, archief en live performance. Geprojecteerde documenten en beelden brengen het historische bronnenmateriaal de ruimte binnen, terwijl zijn lichaam, zijn muziek en de schaardans een herinnering tastbaar maken die niet in documenten te vatten is.

Ricardo komt uit een familie waarin zowel slachtoffers als daders voorkomen. Wat kan een acteur met zo’n geschiedenis vertellen? Is het mogelijk de geweldscycli te doorbreken die een hele bevolking lijken te veroordelen?