Twee festivals om vanuit Brussel een blik te werpen op Latijns-Amerika en de Caraïben

Voor de tweede keer slaan het KINOLATINO filmfestival en PRÓXIMAMENTE de handen in elkaar om stil te staan bij de representatie van een regio die in de huidige context Latijns-Amerika en de Caraïben wordt genoemd, met een gratis vertoning van enkele zeer bijzondere kortfilms.

Vanuit Brussel gaan deze twee festivals in dialoog met de Latijns-Amerikaanse regio. Ze beperken zich daarmee niet tot het vertonen van beelden, maar bevragen ook de omstandigheden waarin deze beelden in Europa aankomen, circuleren en worden ontvangen. Wie zijn wij, die vanuit Brussel de regio proberen te programmeren en erover na te denken? Hoe kunnen we observeren zonder te onttrekken? Hoe brengen we realiteiten en publieken dichter bij elkaar zonder het vreemde te vertalen naar een eigen taal die het van zijn betekenis ontdoet? Hoe verhouden we ons tot de werken en tot de mensen in een respectvolle en gevoelige dialoog?

De onderliggende vraag gaat dus niet alleen over wat er wordt getoond, maar ook vanwaaruit men kijkt en hoe er wordt getoond. We spreken over het bewegende beeld, over lichamen, gebieden en herinneringen, maar ook over mensen in beweging, over gemeenschappen in voortdurende verplaatsing, over levens die migreren, elkaar kruisen en zichzelf opnieuw vormgeven. In die dubbele beweging schuilt een vruchtbare spanning: de camera als een vorm van aanwezigheid, niet van toe-eigening; het festival als een ontmoetingsplek, niet als een plek van onttrekking.

Dit doen vanuit Brussel, een stad die wordt doorkruist door talen, diaspora’s en grenzen, voegt daar onvermijdelijk een extra laag aan toe. Europa heeft historisch gezien naar de regio gekeken door overgeleverde kaders: exotisering en de metafoor van de ‘ontdekking’. KINOLATINO en PRÓXIMAMENTE stellen een blik voor die zich bewust is van haar eigen positie, die de plaats van waaruit ze spreekt erkent en die liever vragen stelt dan oordelen velt. Niet om hier te komen spreken óver de regio, maar om te leren van haar beelden en van degenen die ze creëren.

Toda la vida para siempre (2025)

MEX, BEL
Regie: Sebastián Molina Ruiz 
Docu.
18 min.

Een verzameling dromen van mensen die hun thuis moesten verlaten. Doelloos dwalen ze rond, ontmoeten elkaar in dromen en zoeken naar een manier om naar huis terug te keren.

O Rio de Janeiro continua lindo (2025)

BEL, BRA, ZWI
Regie: Felipe Casanova
Docu.
23 min.

Midden in de uitbundigheid van het carnaval in Rio de Janeiro schrijft Ilma een brief aan haar zoon. Hoe ervaart ze zijn aanwezigheid in de mensenmassa? De viering lijkt stil te staan in de tijd en verandert in een plek van herinnering en politiek verzet.

Donde el Sol Desaparece (2024)

MEX
Regie: Jeoffrey Guillemard
Docu.
4 min.

Duizenden toeschouwers waren getuige van een totale zonsverduistering. Tijdens de vier minuten durende duisternis vertelde Irma Arellanes het verhaal van de verdwijning van haar zoon. Ze maakt deel uit van Los Tesoros Perdidos, een groep moeders van wie de kinderen door drugskartels zijn ontvoerd. Irma maakt van de zonsverduistering een metafoor voor haar dagelijks leven.

Servicio necrológico para usted (2024)

CUBA
Regie: María Salafranca
Docu.
12 min.

Maurilio en Fidela, respectievelijk chauffeur en assistent van dienst, nemen ons mee achter de schermen van het uitvaartcentrum in een klein Cubaans dorp. Al zeventien jaar bereiden ze er overledenen voor, op dezelfde plek waar ze samen wonen en hun leven en liefde delen.