MISERERE onderzoekt de menselijke conditie door de ogen en de stem van een vrouw, een zieneres, een sibillijns orakel, vergezeld door een jubelend koor.

De Miserere (ZWV57) van de barokcomponist Jan Dismas Zelenka (1679–1745) dient als inspiratiebron voor een hedendaagse muzikale, theatrale en choreografische herschrijving.

Sébastien Schmitz (componist en geluidsontwerper) leent fragmenten, als een evocatie, om een nieuwe compositie te creëren. Losgemaakt uit zijn religieuze keurslijf wordt deze psalm gepresenteerd in een uitgesproken seculiere en poëtische context.

Half popicoon, half mater dolorosa, spreekt een vrouw tot ons: tegelijk concreet en mythisch, rebels, geïnspireerd en vibrerend. Ze neemt de pijnen en tranen van de wereld op zich om ze te transformeren. Terwijl ze het Miserere zingt en uitspreekt, wordt ze omringd door een energiek koor van vijf dansers die de bezielende, steeds hernieuwende krachten van het leven belichamen.