Lisaboa Houbrechts (°1992) is auteur en regisseur van theatrale werken die zich op het snijvlak bevinden van beeldende kunst, opera, muziek- en teksttheater, met een uitgesproken internationaal profiel. Ze studeerde in 2016 met grootste onderscheiding af aan KASK Drama in Gent. Vier jaar eerder had ze samen met Victor en Romy Louise Lauwers en Oscar van der Put het gezelschap Kuiperskaai opgericht. Kenmerkend voor haar eerste producties waren toen al een grote cast, grillige interactie tussen beeld en tekst, en een intelligente kruising van verschillende disciplines: performance, muziek, choreografie, literatuur en beeldende kunst. 

Haar zucht naar het grote gebaar bleef niet onopgemerkt. In 2017 nodigde Guy Cassiers Lisaboa Houbrechts uit voor het traject P.U.L.S. (Project for Upcoming Talent for the Large Stage) in Toneelhuis. Ze werkte samen met Alain Platel, Ivo van Hove en Jan Lauwers, en maakte in 2018 een ruwe en eigenzinnige bewerking van Hamlet. Daarin opent ze nieuwe perspectieven: ze legt de focus op de destructieve relatie tussen Hamlet en zijn moeder, koningin Gertrude. Door Gertrudes onschuld aan te tonen, brengt Houbrechts haar naar het hart van het repertoire. Op zevenentwintigjarige leeftijd en met de blik die ze op de wereld van Shakespeare werpt, maakte Lisaboa Houbrechts met Hamlet een grootse entree in de kleine gemeenschap van wie er toe doet binnen de Europese theaterscène. 

In 2019 volgde het wervelende en muzikale Bruegel, een caleidoscopisch portret van de 16de-eeuwse schilder Pieter Bruegel de Oude en het tijdperk waarin hij Dulle Griet creëerde: de vrouw die als ‘manwijf’ wordt beschimpt omdat ze objecten rooft voor de hel. Maar wat als ze die niet rooft, maar juist probeert te redden? Houbrechts wil de verhalen uit de geschiedenis aan een nieuwe blik onderwerpen. Juist zoals in Hamlet speelt Houbrechts in Bruegel met het vrouwelijk perspectief, maar het is géén voorstelling over feminisme of vrouwenrechten. Houbrechts’ hele oeuvre is een afwijzing van binair denken in al zijn vormen, en een pleidooi voor flexibiliteit en fluïditeit. Met haar vloeibare esthetiek dwingt ze de toeschouwer tot een mentale spreidstand. 

Muziek is een andere constante as door Houbrechts’ werk. In 2023 maakte Lisaboa Houbrechts bij laGeste en Opera Ballet Vlaanderen het aangrijpende Vake Poes; of hoe God verdween, een zelfgeschreven tekst waarin ze - met de muziek van Bach als leidraad - op zoek gaat naar de grenzen van het goddelijke en een duister trauma blootlegt. Haar vertelling overspant drie generaties; ze blikt terug op het tijdsgewricht van haar grootouders, haar ouders en haar eigen generatie. Met een intergenerationele ploeg van kinderen, zangers, dansers en volwassen spelers gaat ze op zoek naar hoe de kleine geschiedenis met de grote is verweven, het intieme met het monumentale, het persoonlijke met het politieke en het verleden met het heden. Barokke chaos en hevige theatraliteit gaan in dit familie-epos hand in hand met verstilling en onbestemde spiritualiteit. Houbrechts weet het gevoel van een klassieke Griekse tragedie te koppelen aan een heel eigen, modern verhaal. Vake Poes; of hoe God verdween werd geselecteerd voor het TheaterFestival 2023. 

Nog in voorjaar 2023 bewerkte en regisseerde Houbrechts Euripides’ Médée voor de befaamde Comédie-Française in Parijs - ze is de jongste regisseur aan wie die eer te beurt valt. 

In voorjaar 2024 regisseert ze bij Dramaten in Stockholm Yerma, Lorca’s tijdloze drama over kinderloosheid en wraak. Aansluitend maakte ze in Staatsoper Hannover de opera Orfeo ed Euridice van Gluck.    

In seizoen 2024-2025 waagt Lisaboa Houbrechts zich bij KVS en Toneelhuis aan de regie van Moeder Courage van Bertolt Brecht. Opnieuw een iconisch verhaal over een enigmatische vrouw, waarop ze een nieuwe dramaturgie loslaat. 

Lisaboa Houbrechts’ werk wordt ondersteund door KVS en Toneelhuis. Sinds 2022 neemt ze, samen met Gorges Ocloo, FC Bergman, Benjamin Abel Meirhaeghe en Olympique Dramatique, de artistieke leiding van Toneelhuis voor haar rekening.