Lisbeth Gruwez (°1977) is een Belgische danseres en choreografe, en de helft van het artistieke team van Voetvolk. Ze studeerde aan de Koninklijke Balletschool van Antwerpen en van 1997 tot 1998 aan P.A.R.T.S in Brussel. Lisbeth startte haar professionele carrière bij Ultima Vez/Wim Vandekeybus Of Heaven and Hell een project over Pasolini, en Far from Sleeping Dogs met Iztok Kovač. Vanaf 1999 werkte ze samen met Jan Fabre voor de voorstellingen As Long As The World Needs A Warrior's Soul (2000), gevolgd door Je Suis Sang (2001), gemaakt voor La Cour d'honneur du Festival d'Avignon. Ze was één van Fabres guerriers de la beauté (‘krijgers van de schoonheid’), en was als dusdanig ook te zien in de gelijknamige film van Pierre Coulibeuf (2001). Enkele jaren later, creëerde Jan Fabre de ico-nische solo Quando l’uomo principale è una donna voor Lisbeth Gruwez. In 2002 speelde ze in Images of Affection met Needcompany/Jan Lauwers, waarna ze samenwerkte met Grace Ellen Barkey in Few Things en met Riina Saastamoinen in Cry Me a River. In 2003 speelde ze in de Polydans-productie See-Sick en in de door critici geprezen voorstelling Foi, geproduceerd door Les Ballets C. de la B./Sidi Larbi Cherkaoui. Ze nam ook deel aan de installatie DON’T met Peter Verhelst. Gruwez speelde een hoofdrol in de films Lost Persons Area en The Silent Treatment van Caroline Strubbe, een regisseur van de nieuwe generatie Vlaamse filmmakers van wie het werk te zien is in het filmprogramma van het Mu-seum of Modern Art in New York (MoMA).

Lisbeth geeft workshops en werkt als bewegingscoach, choreografisch assistent en adviseur voor on-der meer Maxim Storms, Pieter Ampe, FC Bergman, Charles Pas, Michael De Cock en Kasper Vanden-berghe.

Maarten en Lisbeth maken deel uit van de ‘KVS-gezichten’ – een open ensemble van artiesten die per seizoen mee het artistieke plan van KVS belichamen.

Maarten Van Cauwenberghe (°1976) is een Belgische muzikant en componist, en de helft van het ar-tistieke team van Voetvolk. Hij begon gitaar te spelen op zijn twaalfde en na zijn middelbare school trok hij naar de Katholieke Universiteit Leuven en nadien de Jazzstudio in Antwerpen. In 2000 begon hij te werken met Jan Fabre. Hij componeerde de muziek voor As long as the world needs a warrior's soul (2000) en Je suis sang (2001), geschreven voor la Cour d'honneur du Festival d'Avignon. In 2004 schreef hij de muziek voor het iconische Quando l'uomo principale è una donna, een danssolo voor Lisbeth Gruwez, met wie hij nauw ging samenwerken en in 2006 Voetvolk oprichtte.

Van Cauwenberghe werkte samen met Tristero, Transquinquennal collectif de théâtre en Manah De-pauw, en componeerde de muziek voor de beroemde voorstelling One Song, Histoire(s) du Théâtre IV van Miet Warlop. Hij creëerde ook het geluid voor Guernica Guernica van FC Bergman, dat in première ging tijdens de Ruhrtriennale 2025.

Maarten componeerde ook de muziek voor Yell for Cadel, zijn eigen documentaire over Cadel Evans, en voor Le Part Sauvage, Guérin Van de Vorsts eerste langspeelfilm. Van Cauwenberghe regisseerde videoclips voor A Brand (Hammerhead), Millionaire (Ballad of Pure Thought) en Vive la Fête. In 2025 componeerde Maarten zijn eerste soundtrack voor televisie, de tragische komedie Kassa Kassa, gecre-eerd door Paul Baeten, Tom Lenaerts en Jeroen Mertens, geproduceerd door Panenka.

Lisbeth en Maarten maken deel uit van de ‘KVS-gezichten’— een open ensemble van artiesten die per seizoen mee het artistieke plan van KVS belichamen.

Samen met Frederik Heuvinck, Elko Blijweert en Bjorn Eriksson, Maarten Van Cauwenberghe is lid van de psychedelische electropunkband Dendermonde, en het gitaartrio Hikes met Dag Taeldeman en Rodrigo Fuentealba Palavicino. Tussen 2002 en 2004 was Van Cauwenberghe een van de oprichters van de band Babyjohn, waarmee hij twee platen uitbracht op het Lowlands-label. In 2022 bracht hij zijn eerste soloalbum Little Sleep Big Dream uit.

Het volledige muzikale oeuvre van Maarten is uitgebracht op het onafhankelijke platenlabel Rotkat Records.

Als opgeleid handelsingenieur houdt Van Cauwenberghe zich graag bezig met de zakelijke kant van culturele activiteiten. In 2016 won hij de Prijs voor Cultureel Ondernemerschap, uitgereikt door de Vlaamse Gemeenschap.