Lisbeth Gruwez staat dit seizoen terug alleen op scène, met de krachtige voorstelling Tempest. Na het zinderende Into the Open drie jaar geleden en Nomadics, waarbij je samen met de dansers naar onze schouwburg wandelde alvorens zij het beste van zichzelf gaven op Maarten Van Cauwenberghes environmental techno, plaatst Gruwez zichzelf ditmaal alleen in het oog van de storm… 

Woede is een universele kracht, net als een storm, onvermijdelijk onder bepaalde omstandigheden en van nature terugkerend. Het is een duale kracht – tegelijkertijd destructief en een katalysator voor verandering, een antwoord op onevenwicht.

In de solo Tempest put Lisbeth Gruwez uit de precisie van de martial arts om rauwe energie te kanaliseren naar gerichte kracht. Een lichaam oscilleert tussen scherpe uitbarstingen en een kern die stil en helder standhoudt.

Woede wordt hier belichaamd als een stroom – het is een collectieve trilling te midden van een energetisch geladen veld dat we allemaal bewonen en herkennen. Tempest nodigt ons uit om de storm in ons op te nemen, om woede om te zetten in kracht. Een plek waar de elementen met elkaar clashen, versmelten en standhouden in een nieuwe vorm van aanwezigheid. Een poreus lichaam omarmt deze rauwe kracht en metaboliseert onrust tot helderheid.

Het is een dans in het oog van de storm – een dans die een oog in de storm opent, en zo de stilte in het hart ervan onthult.

"Wilde kracht en strakke discipline houden elkaar hier op een paradoxale manier in evenwicht. Dans als gloeiend ijs." – Pzazz 

"Lisbeth Gruwez toont hier weer maar eens wat een buitengewone soliste ze is: het is enkel door haar concentratie en precisie dat de voorstelling als vanzelf een heel verhaal oproept. Zonder veel tekst of uitleg. Dat blijft buitengewoon."  – Pzazz   

"Lisbeth Gruwez trotseert in meeslepende solo als een zenmeester de storm." – VRT NWS 

"In Tempest wekt Lisbeth Gruwez de samoerai in zichzelf en toont ze dat ze nog altijd zo scherp is als een mes." – De Standaard (****) 

"Dit is kalligrafie in de lucht. Even gracieus als vlijmscherp." – De Standaard (****)