Catalunya & Islas Baleares


- Opgelet: deze voorstelling is niet rolstoeltoegankelijk.
Opgelet: deze lectures performances vinden plaats in Le Bamp: Sleeckxlaan 37, 1030, Schaerbeek
T e r r i t o r i o stelt in Le Bamp Catalunya en en Islas Baleares aan je voor, met een lecture performances van Denise Duncan (Tinta Negra / WIPCOOP) en van Adriá Girona en Andrea Pellejero (Monte Isla / Això al poble no li agradarà), en van Kristin Rogghe (Es Clot d'en Font / Art Dance Center / WIPCOOP).
- 10:00 > 11:00 lecture performance Denise Duncan
- 11:30: lecture performance door Adriá Girona en Andrea Pellejero
- 12:30 lecture performance door Kristin Rogghe
CATALUNYA
Tinta Negra
Tinta Negra is een collectief van zwarte actrices, acteurs en theatermakers in Catalonië, opgericht met het doel een waardige en noodzakelijke representatieruimte te creëren voor mensen van Afrikaanse afkomst binnen de podiumkunsten. Het ontstond als een kritische reactie op de manier waarop deze identiteiten historisch gezien in fictie en op podia zijn behandeld, en stelt een alternatief voor vanuit creatieve autonomie, een afrocentrisch perspectief en politieke betrokkenheid.
Een van hun meest spraakmakende producties is Títuba, bruixa, negra i ramera, geschreven en geregisseerd door Denise Duncan en gespeeld door Kathy Sey. De voorstelling herleest het verhaal van Títuba – de eerste vrouw die tijdens de heksenprocessen van Salem werd beschuldigd – vanuit een feministisch en afro-afstammingsperspectief. Het stuk zet lijden om in viering en legt de historische continuïteit bloot tussen vervolging toen en de structurele vormen van geweld die zwarte vrouwen vandaag ervaren. Een ander sleutelproject is #nosomunhashtag, een voorstelling opgezet als een rituele reis door de diverse verbeelding van de zwarte diaspora in Barcelona. Onder regie van Malcolm McCarthy brengt het stuk tien kunstenaars uit verschillende disciplines samen in een theatrale viering van uniciteit, talent en creatieve kracht van de Afrikaanse diaspora. Daarnaast beheert het collectief Periferia Cimarronas, een afrocentrisch theater in de wijk Sants (Barcelona). Deze ruimte is uitgegroeid tot ontmoetingsplek en platform voor de presentatie van eigen producties en verwante initiatieven die hetzelfde engagement delen voor dekolonisatie van verhalen en de verdediging van diversiteit in de podiumkunsten.
Denise Duncan
Denise Duncan is actrice, dramaturg, theaterregisseur, scenarioschrijfster en docent schrijven. Als regisseur en dramaturg bracht ze een twintigtal werken uit in Spanje, Costa Rica en de Verenigde Staten, waaronder Está linda la mar (prijs voor Beste Voorstelling op de Muestra de Teatro de Barcelona 2012), Negrata de merda (2019) en El combat del segle (2020). Ze behaalde haar diploma in Regie en Dramaturgie aan het Institut del Teatre in Barcelona (2012), in Podiumkunsten (2004) en in Journalistiek aan de Universiteit van Costa Rica (2004). Daarnaast volgde ze een postgraduaat Social Media Content: Community Manager en Content Curation (2017) en een master in Theater- en Audiovisuele Studies aan de Universiteit van A Coruña (2004).
Ze won verschillende prijzen, waaronder de tweede prijs in de Premio Marqués de Bradomín voor theaterschrijvers (2005), de Premio Ciutat de Manacor de Teatre en de Jaume Vidal Alcover (2018). Ze was auteur in het VII Laboratorio de Escritura Teatral van de Fundación SGAE (2019), huisauteur van Sala Beckett (Barcelona, 2019-2020), medeoprichter van het collectief Tinta Negra en lid van de adviesraad van het tijdschrift Acotacions (RESAD, 2020).
Això al poble no li agradarà wil een ontmoetingsplek zijn tussen publiek en hedendaagse creaties. Een ruimte die in staat is nieuwe vormen van relatie te genereren tussen toeschouwers en artistieke praktijken – in dialoog met hun context. Het festival stelt een verplaatsing van het culturele zwaartepunt voor: een oefening in herterritorialisering die hybride creaties waardeert door kunstenaars, ruimtes en publiek met elkaar te verbinden. De derde editie van Això al poble no li agradarà bestaat uit een vier maanden durende cyclus, van februari tot mei, met maandelijkse activiteiten in de vorm van laboratoria, residenties en presentaties, verspreid over elf gemeenten in Girona. De cyclus mondt uit in het inmiddels gevestigde festival op 30 en 31 mei, dit jaar in Salt, Lloret de Mar en Celrà.
Het festival richt zich op gezelschappen en makers in de podiumkunsten, en stelt werken voor die zich aanpassen aan de context waarin ze worden ontwikkeld en gepresenteerd. Het programma van dit jaar combineert langetermijnprojecten met reeds gepresenteerde zaal- en straattheatervoorstellingen binnen de hedendaagse podiumpraktijk.
Monte Isla
Het gezelschap Monte Isla, gevormd door Adrià Girona, Andrea Pellejero en Rut Girona, is gevestigd in Breda, een kleine stad in Catalonië, met de bedoeling hun praktijken te decentraliseren. In 2023 richtten zij samen met verschillende culturele structuren en gezelschappen uit de provincie Girona het festival Això al poble no li agradarà op. Het festival wil een lokaal netwerk creëren rond de podiumkunsten en contextuele en performatieve praktijken.
Hun artistiek onderzoek richt zich op het concept landschap. Vanuit dit idee ontwikkelden ze praktijken rond “stille choreografie”: alles wat deel uitmaakt van de voorstelling maar geen menselijk lichaam is, zoals theatertechniek, speelruimte, scenografie en rekwisieten. Dit onderzoek leidde tot drie werken die samen de Trilogie over het landschap vormen: Daar waar wij niet zijn, Waar het bos begint, eindigt het dorp en Luisteringen van het landschap. Deze werken creëren een contemplatieve tijdsbeleving en nodigen het publiek uit om een scenisch landschap te beschouwen. Het perspectief van de toeschouwer staat centraal in deze theatrale constructies. In 2024 ging hun werk Een lichaam zonder talent in première tijdens het Festival Grec. Vanuit dit werk openen ze een onderzoekslijn rond het concept van de uitgebreide poppen en het lichaam als theatraal materiaal, die in 2025 verdergaat met het Tweeluik over het beeld: Cuerpo de baile en Theatrum Mundi.
Andrea Pellejero
Andrea Pellejero studeerde in 2019 af aan het Institut del Teatre in de visuele kunsten – een plek van vrijheid en experiment binnen de instelling. Tijdens haar opleiding richtte ze samen met andere makers het collectief Las Huecas op, waarmee ze o.a. de volgende werken realiseerde: Projecte92’ (Antic Teatre), Aquellas que no deben morir (Festival TNT, 2021), Algo de Amor (Festival TNT, 2023), De l’amistat (Temporada Alta, 2023)
In 2020 richtte ze het gezelschap Monte Isla op, waarmee ze stukken creëerde zoals: Allí donde no estamos (Espai Nyam Nyam, 2021), Donde empieza el bosque acaba el pueblo (Festival TNT, 2022), Escuchas del paisaje (La Mutant, 2023), Un cuerpo sin talento (Festival Grec, 2024)
Met Monte Isla startte ze één van haar meest ambitieuze projecten: een festival voor live en contextuele kunsten in de Catalaanse regio’s Girona: Això al poble no li agradarà. Het belangrijkste doel hiervan is het decentraliseren van hedendaags theater en het weghalen uit de grootstedelijke context.
Adrià Girona
Adrià Girona studeerde drama aan het Institut del Teatre in Barcelona. Tijdens zijn opleiding stond hij op de planken bij verschillende gezelschappen, waaronder Col·lectiu Tarony-ia (Paramovidos), Ramona de Van Der Bürg (Hysteriques) en Cia. Potcuia (Veus de Txernòbil). In 2021 rondde hij zijn opleiding tot acteur-poppenspeler af aan de École Nationale Supérieure des Arts de la Marionnette (ESNAM).
Daarna werkt hij als poppen- en objectspeler bij El Conde de Torrefiel in Los Protagonistas, een voorstelling die internationaal tourt. Naast zijn werk als acteur ontdekt Adrià in 2019 zijn passie voor geluidsontwerp en compositie. Zo componeert hij muziek voor Solo vine a bañarme van Andrea Pellejero en Ratcatchers van Anna Ivanova. Ook werkt hij samen met Las Huecas (Aquellas que no deben morir, TNT 2021) en met Col·lectiu Llegotarde (Residència 0, Sismògraf 2021).
Islas Baleares
Es Clot d'En Font
Es Clot d’En Font is een artistiek en ecologisch toevluchtsoord, gelegen in het hart van Mallorca, in de gemeente Lloret de Vistalegre. Deze plek fungeert als een heiligdom voor kunst en voeding, waar creativiteit, natuur en welzijn samenkomen in een transformerende ervaring. De finca herbergt een permacultuurboerderij die de activiteiten voorziet van biologische voeding en zo een diepe verbinding met de aarde bevordert. Daarnaast beschikt het over een dansstudio met houten vloer, ideaal voor lichaamsuitdrukking en artistieke beoefening. Er is ook accommodatie beschikbaar in gedeelde of privé-kamers, evenals kampeerplekken, waardoor een sfeer van samenleven en culturele uitwisseling ontstaat.
Es Clot d’En Font onderscheidt zich door zijn holistische benadering en biedt workshops en retraites die welzijnspraktijken, artistieke expressie en verbinding met de natuur integreren. Deze ontmoetingen zijn bedoeld om zelfontdekking en persoonlijke groei te stimuleren en nodigen deelnemers uit hun creativiteit te verkennen en hun band met de natuurlijke omgeving te versterken. Es Clot d’En Font biedt een concept dat kunst, natuur en welzijn combineert en de deelnemers uitnodigt zich onder te dompelen in een verrijkende ervaring die zowel het lichaam als de geest voedt.
Kristin Rogghe
Kristin Rogghe is dramaturg, performer, transdisciplinair kunstenaar en onderzoeker, met Brussel als uitvalsbasis. In 2022 gaf ze gehoor aan de roep van het Baleareneiland Mallorca, waar ze sindsdien een steeds diepere verbinding weeft met het land, de mensen en de artistieke netwerken. Deze verandering van horizon bracht een fundamentele verschuiving in haar praktijk teweeg: ze begon de podiumkunsten te verstrengelen met droomwerk, om zo de innerlijke landschappen te verkennen. Naast haar werk als dramaturg in theater, dans en audiovisuele creaties – als huisdramaturg bij Theater Arsenaal in Mechelen (2010-2015) en als stadsdramaturg bij KVS Brussel (2016-2022) – ontvouwt ze vandaag een nieuwe praktijk: ‘dream dramaturgy’. Dromen worden daarin een poort naar het individuele en collectieve onbewuste, een uitnodiging tot regeneratieve dialoog en intuïtieve (co)creatie. Haar residenties bij Art Dance Center en Es Clot d’En Font, en de ontmoetingen met de Mallorcaanse kunstenaars Natalia Lopez Santa Cruz, Pegah Khoei en Tomeu Gomila, hebben deze omwenteling gevoed en versterkt.
Kristin studeerde Wijsbegeerte aan de Universiteit van Leuven en Lissabon (2005), en behaalde een master Transmedia aan LUCA School of Arts in Brussel (2007). In 2010 ontving ze een beurs om haar praktijk in Documentaire Kunsten te verdiepen bij UnionDocs in New York. Haar audiovisuele werken en installaties vonden hun weg naar internationale podia en tentoonstellingen, van Kinshasa tot San Francisco. Steeds opnieuw onderzoekt ze de transformerende kracht van kunst in de samenleving. Haar werk groeit uit een diepgaande zoektocht naar samen creëren over grenzen heen – grenzen die mentaal, sociaal, geografisch of disciplinair kunnen zijn, maar in de artistieke ontmoeting vervagen en nieuwe werelden mogelijk maken.