Proyecto Azul is een voorstelling over een personage dat net getuige is geweest van de dood van zijn beste vriend. De impact van dit verlies drijft hem ertoe een denkbeeldige reis te ondernemen, die hem in staat stelt afstand te nemen van de aarde en de menselijke conditie vanop afstand te bekijken, in een poging te begrijpen wat onbegrijpelijk lijkt. Tegelijk leeft het verlangen om nieuwe manieren te vinden om het leven te vertellen, samen met de stemmen van degenen die er niet meer zijn. Ook is er de behoefte om afstand te nemen van een wereld die getekend wordt door geweld en zich af te vragen of het mogelijk is andere werelden te veroveren die anders functioneren.

Maar in die fantasie ontstaat een onvermijdelijke paradox: hoe kunnen we ontsnappen aan een geschiedenis die gebouwd is op verovering, door ons precies te beroepen op het idee om nieuwe werelden te veroveren? De ruimtereis wordt zo een poging om afstand te nemen van de aarde om haar beter te begrijpen, maar tegelijk ook een vraag naar het voortbestaan van precies diezelfde logica’s die we achter ons willen laten.

In de voorstelling spelen een actrice van Palestijnse afkomst en een actrice van Joodse afkomst een astronaut en tegelijk verschillende bewoners van het oude en hedendaagse Palestina. Ze bewegen zich tussen verschillende tijden en geografische plekken. Zij nemen het publiek mee door een verhaal waarin episodes uit de microgeschiedenis van Palestina worden verweven met mijlpalen uit de ruimtewedloop. Zo ontstaan temporele, politieke en menselijke resonanties tussen beide verhalen.

Vanuit dit perspectief beweegt de voorstelling door verschillende momenten uit de geschiedenis van Palestina. Gebeurtenissen zoals de Nakba van 1948 — de massale verdrijving en gedwongen verplaatsing van de Palestijnse bevolking — en de Naksa, of Zesdaagse Oorlog, van 1967 komen voorbij, naast scènes gebaseerd op getuigenissen van Palestijnen en gereconstrueerde stemmen van de voorouders van de actrices. Deze episodes gaan een dialoog aan met verwijzingen naar de ruimtewedloop: van astronautenmythes uit de context van de Koude Oorlog tot missies als Apollo 13 en het recente Artemis-programma, dat de menselijke ambitie om de maan te veroveren en zich naar andere werelden uit te breiden nieuw leven inblaast.

In Proyecto Azul verschijnen historische gebeurtenissen niet in chronologische volgorde, maar als materialen die elkaar weerspiegelen en onder spanning zetten. Terwijl de mensheid manieren bedenkt om haar grenzen naar de ruimte uit te breiden, blijven gedwongen verplaatsingen en territoriale conflicten de Palestijnse ervaring bepalen.

Zo worden verhalen die gebaseerd zijn op waargebeurde ervaringen en fictieve verhalen met elkaar verweven in een voorstelling die voortdurend wordt opgebouwd uit een gelaagdheid van tekstuele, auditieve, lichamelijke en ruimtelijke elementen. De voorstelling stelt de mechanismen die onze perceptie van de geschiedenis vormgeven in vraag en nodigt het publiek uit om de aarde en de verhalen die ons leven vormgeven vanop een afstand te bekijken: vanuit het blauw dat alleen van veraf zichtbaar wordt, zoals het blauw van onze planeet wanneer we haar vanuit de ruimte bekijken.