WIPCOOP, de Work In Progress Coöperatie van Mestizo Arts Platform, nadert haar tiende editie in Brussel. What the WIP? Het platform biedt kunstsector én publiek een unieke kans om een blik te werpen op wat er broeit en zich zowel voor als achter de schermen ontwikkelt in de podiumkunsten.

Tijdens WIPCOOP op donderdag 9 oktober tonen Fanny Van Geel & Xavier Bascho-George & Claire Deniau, Leïla Alice, Lois Lumonga Brochez en Nazanin Bahrami dertig minuten uit hun Works In Progress. Verwacht een rijk palet aan thema’s, media en stemmen: van dans en humor tot Arabische ritmes, klassieke piano, persoonlijke liefdesbrieven aan zichzelf én zelfs een zeemeermin. Na de presentatie gaan ze in dialoog met dramaturgen, werkplaatsen, producenten en programmatoren over het getoonde werk en mogelijke steun. Tegelijkertijd kan het publiek deelnemen aan rondetafelgesprekken en zijn er korte pitches van andere boeiende makers.

WIPCOOP is meer dan een jaarlijks evenement: het is een doorlopend ontwikkelingsparcours in Brussel, Antwerpen, Gent en Leuven. Het doel? Nieuw artistiek werk zichtbaar maken, dialoog stimuleren en artiesten en organisaties samenbrengen om dit werk verder te ontwikkelen en tot bij het publiek te brengen.

Het netwerk van partners groeit ook buiten de landsgrenzen. In 2023 vond al een eerste internationale WIPCOOP plaats, en ook deze editie delen naast Brusselse artiesten makers uit Barcelona, Berlijn en Amsterdam hun werk.

De Works In Progress vinden overdag plaats, op woensdag 8 en donderdag 9 oktober, en zijn gratis toegankelijk. Benieuwd naar wat eerdere WIPCOOP-edities hebben voortgebracht en welke voorstellingen te zien zijn? Ontdek het op www.mestizoartsplatform.be.

PROGRAMMA - donderdag 09.10 

• 09:30 - 10:00: Welkom met koffie & thee + inleiding
• 10:00 - 10:30: leila alice nodigt je uit in het zintuiglijke universum van Lilo Soleil - een intieem ritueel over identiteit, zachtheid en zelfbevrijding. 
• 10:30 - 11:30: Feedforwardgesprekken, rondetafelgesprekken met Joana Rossi, pitch & interventie Kin collective. 
• 11:30 - 12:00:  In One Look spelen Fanny Van Geel, Xavier Bascho-George & Claire Deniau met dans, stem en klassieke piano in een dialoog over kijken, ontmoeten en verschil omarmen.
• 12:00 - 13:00 Feedforwardgesprekken // 12:00 - 12:30: rondetafelgesprekken, Kin Collective interventie //  12:30 - 13:30 Lunchbreak *soeplunch
• 13:30 - 14:00: In An Exercise in Acknowledgement: The Black Hermit wekt Lois Lumonga Brochez via stem, ritme en herinnering een verloren familiegeschiedenis tot leven. 
• 14:00 - 15:00: Feedforwardgesprekken + rondetafelgesprekken + pitch Alphonse Eklou Uwantege + Kin Collective interventies
• 15:00 - 15:30: Nazanin Bahrami toont Speech Lapse: Exhibition No. 4 als reactie op de « Vrouw – Leven – Vrijheid »-opstand die in september 2022 in Iran begon. Ze focust op hoe staatscensuur, angst en urgentie, het spreken onderdrukken, en op het stille werk van herstel dat wordt verricht door degenen die toch blijven schrijven. 
• 15:30 - 16:30: Feedback, rondetafelgesprekken, Kin Collective interventie

leïla alice – Lilo Soleil 

 In Lilo Soleil creëert leïla alice een zintuiglijk universum waarin poëzie, muziek, make-up en scenografie samensmelten tot een intiem ritueel. Via het alter ego Lilo Soleil – een zeemeermin die door kleur en klank spreekt – verkent die de verzoening van meervoudige identiteiten. Het lichaam wordt een canvas, de stem een archief, en de ruimte een cocon waarin zachtheid en kracht naast elkaar bestaan. Lilo Soleil is zowel dagboek als droom, een eiland waar het onuitgesprokene een stem krijgt. Een zoektocht naar thuiskomen, voorbij grenzen van taal, afkomst en gender. 

leïla alice (die/hun) is een transdisciplinaire maker met wortels in de Rwandese diaspora, gevestigd in Brussel. Via performance, poëzie en beeldtaal onderzoekt die hoe alter ego’s kunnen helen, uitdagen en spelen. Hun werk vertrekt vanuit het lichaam en instinct, en creëert ruimtes waar kwetsbaarheid en representatie in dialoog gaan. Met Lilo Soleil biedt leïla alice ruimte aan wat niet mocht of kon bestaan – voor zichzelf en voor wie zich herkent in de zoektocht naar een thuis in zichzelf. 

Credits: Concept en spel: leïla alice // Met dank aan: Pianofabriek // Met steun van Mestizo Arts Platform/WIPCOOP. 
 

Fanny Van Geel, Xavier Bascho-George & Claire Deniau - One Look

One Look is een multidisciplinaire voorstelling waar dans (hiphop, krump, tricking én flamenco-invloeden), stem en klassieke piano in dialoog gaan. De blik staat centraal: als raakvlak tussen mensen, als venster op elkaars wereld, als spiegel van wat we soms liever verbergen ... In een speelse uitwisseling van elkaars disciplines tasten de performers elkaars universum af en nodigen ze het publiek uit om te kijken met andere ogen. One Look pleit voor empathie, voor het omarmen van verschil en voor de schoonheid van échte ontmoeting. 

Fanny Van Geel (zij/haar) is professioneel danser met een achtergrond in hiphop, hedendaagse en flamenco. Ze is ook fysiotherapeut en doctor in de neurorevalidatie en combineert haar liefde voor wetenschap en dans in werk met neurologische patiënten. Verder danst ze internationaal voor verschillende artiesten en TV-shows en kan je ze ook in verschillende theaters terugvinden. 

Xavier Bascho-George (hij/hem) is multidisciplinair artiest, actief als danser, zanger, spoken word schrijver, tricker en “professioneel (dag)dromer”. Naast zijn artistiek werk studeert hij om tolk te worden, zo slaat hij ook letterlijk bruggen tussen verschillende werelden.  

Claire Deniau (zij/haar) is klassiek pianist, afgestudeerd aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Naast piano spelen en lesgeven is ze kinesioloog.  

De drie makers leerden elkaar kennen in 2018 tijdens Groundwork, een intensieve workshop van TIMISS-Groundwork. Daar ontstond de eerste kiem van One Look — een ontmoeting die bleef resoneren. Ze werden nadien geselecteerd door STRAATRIJK om het project verder vorm te geven met extra begeleiding van Nordinne Traghane. 

Credits: Concept en spel: Fanny Van Geel, Xavier Bascho-George & Claire Deniau // Coach: Nordinne Traghane  // Met steun van Mestizo Arts Platform/WIPCOOP. 
 

Lois Lumonga Brochez – An Exercise in Acknowledgement: The Black Hermit 

In An Exercise in Acknowledgement: The Black Hermit, vernoemd naar het toneelstuk van Ngũgĩ wa Thiong’o, neemt Lois Lumonga Brochez je mee op een persoonlijke zoektocht naar Isaiah Pulania Lukanganyma, haar Zambiaanse grootvader die ze nooit heeft gekend. Geïnspireerd door de orale verteltradities van de Bemba- en Kaonde-culturen, wekt ze via stem, ritme en collectieve herinnering een verloren archief tot leven. Zo onderzoekt ze hoe je erkenning kunt geven aan wat verloren of vernietigd is — en werkt ze aan een praktijk van herstel. 

Lois Lumonga Brochez (zij/haar/die/hun) is acteur — voornamelijk actief als toneelspeler en performancekunstenaar. Ze was onder andere te zien in Human Landscapes: Book I (2018) van Michiel Vandevelde, Het betreft liefde (2019) van Tine Van Aerschot, Vier Sterren (2022) en Bite Me (2023) van KIN, The Waves (2022) en Ensemble Piece, Exhume Buried Cries / Beauty Love / Reanimate the Dead (2023) van Khadija El Kharraz Alami, en Vier muren (2025) van Marios Bellas. 

Na hun opleiding aan het Conservatorium van Antwerpen richtte ze in 2018 samen met haar afstudeerklas: KIN Collective op — een transdisciplinair kunstenaarscollectief dat zich toelegt op onderzoek, community building en zorg via storytelling (in de breedste zin van het woord). Binnen dit collectief werkt die aan het HERITAGE traject, dat de grenzen van theater verlegt naar een bredere, meer onderzoekende vorm van artistiek en maatschappelijk engagement. Tijdens dit langdurig traject ontstonden de eerste stappen naar An Exercise in Acknowledgement: The Black Hermit, wat hun eerste eigen werk is. 

Credits: Concept en spel: Lois Lumonga Brochez // Met steun van Mestizo Arts Platform/WIPCOOP, Kin Collective en Alix Konadu Opoku Bosompra. 
 

Nazanin Bahrami — Speech Lapse: Exhibition No. 4 

Speech Lapse: Exhibition No. 4 ontstond als reactie op de “Woman – Life – Freedom”-opstand die in september 2022 in Iran begon. Het project volgt de geschreven naschokken van protest: dagboekfragmenten, gecodeerde chatlogs, notities aan de rand van bonnetjes, tijdgecodeerde transcripties van gesproken teksten. Elk document draagt een risico in zich en biedt verzet door het simpele feit van documenteren. De voorstelling richt zich op verstoring: hoe staatscensuur, angst en urgentie het spreken onderdrukken, en op het stille werk van herstel dat wordt verricht door degenen die desondanks blijven schrijven. Door privégetuigenissen samen te voegen tot een gedeeld, voortdurend veranderend archief, onderzoekt Speech Lapse hoe herinneringen kunnen verschuiven wanneer de officiële geschiedenis haar deuren sluit.

Nazanin Bahrami (zij/haar) is performancekunstenaar en theatermaker wiens werk zich afspeelt op het snijvlak van performance, collage en schilderkunst. Ze behaalde een bachelor in Acteren en Regie aan de Universiteit van Teheran en een master in Applied Theatre Studies aan de Justus-Liebig Universiteit in Giessen. In 2017 richtte ze het onderzoeksgerichte kunstcollectief Un-formula op, dat de dialoog tussen performance en beeldende kunst bevordert en tegelijkertijd sociale en culturele praktijken omarmt. Toegewijd aan het onderzoeken van de rol van kunst in de samenleving, verdiepte ze haar expertise via het vervolgprogramma Art as Social Practice. Haar creatieve praktijk richt zich op de performatieve verkenning van rouw en de dood, met bijzondere aandacht voor de genderdimensies van verdriet. Via lecture-performances, dans en andere formats onderzoekt ze hoe vrouwelijke lichamen rouw, protest en verzet over tijd ervaren. Nazanin werkt voor deze work in progress samen met Tatwerk Berlin.