Moeder Courage
Avondprogramma
Hoe leef en overleef je in een oorlog als kind? Als jonge vrouw? Als moeder? Vertrekkend vanuit deze vragen brengt Lisaboa Houbrechts de tekst Moeder Courage als een ontroerende en confronterende fabel over de kwetsbaarheid en weerbaarheid van een van de meest iconische vrouwelijke personages uit het wereldrepertoire.
Moeder Courage is het beroemde anti-oorlogsstuk van Bertolt Brecht over de marketentster Anne Fierling. Brecht situeert zijn stuk tijdens de Dertigjarige Oorlog (1618-1648), een Europees conflict tussen katholieken en protestanten. Een marketentster was een vrouw die de toestemming had om met de troepen mee te trekken en voedsel, drank en dagelijkse benodigdheden aan de soldaten te verkopen. In de loop van het verhaal verliest ze haar kinderen aan de oorlog die ze zelf mee in stand helpt houden. Brecht wil dat we haar veroordelen omwille van haar opportunisme, maar ze heeft tegelijkertijd ook iets tragisch en gelaagds. Lisaboa Houbrechts ziet Moeder Courage als een ambigu en complex personage. Ze is alles in één: ze is dader en slachtoffer, moeder en commerçante. Maar voor Lisaboa is oorlog niet alleen iets tussen naties en volkeren. Ook in de familie en in de intimiteit van het vrouwenlichaam woedt oorlog. Houbrechts kiest ervoor om de oorspronkelijke tekst van Moeder Courage geheel te ensceneren - inclusief de liederen van Paul Dessau. Ze wil onderzoeken hoe de tekst juist omwille van zijn historiciteit hedendaags kan worden. Met een diverse cast, met o.a. Laetitia Dosch, Lisaboa Houbrechts, Koen De Sutter, Alain Franco, Lisi Estaras, Pietro Quadrino, Joeri Happel en Aydin Ìşleyen, vertaalt Lisaboa de theatertekst naar een uniek meertalig, muzikaal en beeldend universum waarbij schoonheid niet geschuwd wordt. Moeder Courage maakt deel uit van een indrukwekkende reeks van enigmatische vrouwenfiguren in het werk van Lisaboa, zoals de Dulle Griet, Medea, en Yerma.
Een scherpe herlezing van
Bertolt Brecht, een vastberaden esthetiek, een vertrouwen in theatrale poëtica: met haar enscenering van Moeder Courage zet Lisaboa Houbrechts een voet in de arena der groten.
Lisaboa Houbrechts
Lisaboa Houbrechts (°1992) is auteur en regisseur van theatrale werken die zich op het snijvlak bevinden van beeldende kunst, opera, muziek- en teksttheater, met een uitgesproken internationaal profiel.
De Cast
Laetitia Dosch
Laetitia Dosch is een multidisciplinaire Frans-Zwitserse artieste. Ze werkt als performer met internationale choreografen (Maria La Ribot, Marco Berrettini) en meer klassieke regisseurs (Katie Mitchell, Jean-Yves Ruf), en speelde onder meer in De getemde feeks en als Isabella in Meten met maten van Shakespeare. Ze ontwikkelt ook solo’s, waarmee ze optrad in het Phénix en het Théâtre du Rond-Point, gevolgd door Hate (2019), een duo met een paard, dat door heel Europa wordt opgevoerd.
In de filmwereld speelt ze in zowel commerciële als auteursfilms, wat haar verschillende César-nominaties opleverde en de Caméra d’Or op het filmfestival van Cannes.
Vier jaar lang werkte ze aan haar film Le Procès du chien, die werd geselecteerd voor het filmfestival van Cannes, bekroond werd met de prijs voor Beste hondenacteur, en verkocht werd aan 52 landen.
Samen met Lisaboa Houbrechts en het gezelschap van Moeder Courage keert ze terug naar het theater.
De film La Maison des femmes van Mélisa Godet verschijnt in november 2025.
Joeri Happel
Joeri Happel (°1991) is een Nederlandse theatermaker en acteur. Hij behaalde de Master Spel aan het KASK in 2021 en maakt deel uit van het collectief Camping Sunset en van collectief Zuidpark. Joeri speelde eerder bij Compagnie de Koe en bij Toneelhuis. In 2022 speelt hij bij Het Zuidelijk Toneel de voorstelling De Koning eet...! Joeri is een van de spelers van collectief Werktoneel (Scènes, Giants en Solipsists). Hij heeft een voorliefde voor experimenten en co-creatie. Bij Victoria Deluxe werkt hij met de groep Lof der zotheid aan een meerjarig project over psychische kwetsbaarheid en performance. Voorstellingen van Camping Sunset worden samen met het publiek gecreëerd, zonder regisseur: toeschouwers zien het stuk ontstaan en doorheen de tijd evolueren. Het interdisciplinaire en artivistische Collectief Zuidpark viel op door aan het begin van de lockdown in 2020 het concept Quarantaine TV te lanceren. In 2021 bracht het Werktoneel Scènes, geïnspireerd op een tv-serie van Ingmar Bergman. De aparte speelstijl van het collectief werd bejubeld als ‘pure acteursbaldadigheid’. In 2023 was Joeri te zien bij Olympique Dramatique in Vijand van het Volk. Bij NTGent maakte en speelde hij mee de nieuwe productie van Werktoneel onder leiding van Jesse Vandamme, Gruis/Aan de twijfel. In 2024 zal hij in première gaan met De Abrikozenboom met zijn collectief Club Kilim.
Oumar Dicko
Oumar Dicko (Gent, 1997) is een Belgische en Malinese ontwerper, performer en dichter. Hij studeerde in 2020 af als master in Fine Arts Fashion aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent en werkt momenteel in België en presenteert zijn werk in heel Europa en West-Afrika. Hij nam o.a. deel aan verschillende modeweken in Parijs, Abidjan, Dakar. Door zijn achtergrond als danser en ervaringen in verschillende domeinen laveert hij vloeiend tussen verschillende kaders. Hij was performer en kostuumontwerper voor het gezelschap BLOET van Jan Decorte en Sigrid. Hij werkte reeds samen met Lisaboa Houbrechts als kostuumontwerper voor Vake Poes en Yerma.
Fabiana Piccioli
Fabiana Piccioli studeerde filosofie aan de Universiteit La Sapienza in Rome. Zij leerde, na een korte Europese carrière als danseres, productiemanagement tijdens haar werk bij het Romaueropa Festival. In 2005 kwam Fabiana bij Akram Khan Company als technisch directeur terecht waar ze doorgroeide tot lichtontwerper. Als freelance licht- en decorontwerper heeft ze, sinds 2014, werk gecreëerd voor o.a. Royal Opera House, Royal Danish Opera, Opera de Paris, Teatro La Scala, Scottish Opera, Opera National du Rhin, Opera de Lille, Nationale Ierse Opera, Ballet de Lyon, Goteborg Ballet, Fins Nationaal Ballet, Koninklijk Ballet van Vlaanderen, ENB, Schaubühne Berlin, Stuttgart Ballet, Royal Court, Theatre de la Ville, New York City Ballet, Sadlers Wells en Les Ballets de Montecarlo. Ze heeft samengewerkt met Akram Khan, Sidi Larbi Cherkaoui, Damien Jalet, Johan Inger, Kim Brandstrup en Jeroen Verbruggen, Romeo Castellucci, Guy Cassiers en Katie Mitchell. En met Lisaboa Houbrechts voor Vake Poes en Medea. Ze won drie Knight of Illumination Awards voor dans en opera.
Alain Franco
Alain Franco (geboren in Antwerpen), studeerde piano en muziektheorie en behaalde een Post-Master diploma in 20ste-eeuwse musicologie aan het Ircam-Ehess instituut in Parijs. Zijn interesse voor hedendaagse muziek (zowel als pianist als dirigent) mondde uit in samenwerkingen met belangwekkende ensembles en muzikanten in heel Europa. Daarnaast ontwikkelde hij gestaag een oprechte en specifieke reflectie op representatie en performance – voornamelijk toegespitst op ‘muziekdramaturgie’. Dit leidde tot artistieke samenwerkingen met choreografen, performers en theaterregisseurs zoals Meg Stuart, Romeo Castellucci, Jan Lauwers, Anne-Teresa de Keersmaeker, Isabelle Schad, Karim Bel Kacem, Daniel Linehan, Thomas Vantuycom, Maud Blandel, Pierre Droulers, Deufert & Plischke, Benjamin Vandewalle, Elisabeth Borgermans, Etienne Guilloteau, Mirte Bogaert, Igor Shyshko, Michael De Cock en Silvia Costa. Recente projecten zijn o.a. Forêt (Louvre Paris / Rosas / Anne-Teresa de Keersmaeker), L’Alquimista (Michael De Cock/ TNC), The Timeless Moment (Silvia Costa / Staatsoper Berlin), The Goldberg Variations (Rosas / Anne-Teresa de Keersmaeker), Nouveau Monde (Nicolas Klotz / Elisabeth Perceval), Y (Ruhrtriennale / Rosas), In This Time (Tale Dolven / Rimi Art Center).
Pietro Quadrino
Pietro Quadrino is een freelance acteur, schrijver en maker, gevestigd in Brussel. Na zijn studies politieke wetenschappen aan de La Sapienza Universiteit van Rome, ving hij zijn theatercarrière aan in Parijs, waar hij zich specialiseerde in Commedia dell’Arte. Doorheen zijn carrière werkte hij samen met vele internationaal gerenommeerde regisseurs, zoals Ariane Mnouchkine, Angelica Liddell, Jan Fabre, Peter Brook en Alex Rigola. Zijn passie voor schrijven leidde hem naar een resem aan projecten binnen de cinema- en poëziewereld.
Aydın İşleyen
Aydın İşleyen wordt in het Konak district van Ismir in Turkije geboren, als jongste kind van een Koerdisch gezin. Al van jongsaf aan geïnspireerd door zijn vader, beslist Aydın om muzikant te worden. Vervolgens wordt hij wegens politieke redenen geschorst op zijn school. Hierdoor groeit Aydıns liefde voor muziek alleen nog meer. Wanneer hij 19 is, besluit hij dat het te moeilijk is om zijn Koerdische kunst in Turkije te maken. In 2014 trekt hij dus naar Noord-Syrië. Een jaar later keert hij terug naar Turkije en zet hij, met de nodige beperkingen, zijn artistiek leven verder. Daarop wordt hij gearresteerd door de Turkse politie en krijgt hij 1 jaar gevangenisstraf. Na zijn gevangenistijd verhuist hij naar Athene en zet daar zijn artistieke praktijk verder. Op dat moment ontmoet hij Lisaboa Houbrechts en vertelt haar zijn levensverhaal. Dankzij zijn kunst kan hij nu met haar samenwerken. Momenteel woont en werkt hij op het Griekse eiland Rhodos.
Koen De Sutter
Koen De Sutter is een Belgische acteur en regisseur. In 1990 studeert hij af aan Studio Herman Teirlinck in Antwerpen. Sinds de jaren ’90 speelt hij bij bijna alle theaters en gezelschappen in Vlaanderen. In 1991 wordt hij directeur van Theater Zuidpool en maakt er talloze voorstellingen, waarvan verschillende toeren in België, Nederland en Frankrijk (in het bijzonder Tambour battant van Arne Sierens in Théâtre de la Bastille). Sinds 2005 is hij verbonden aan de drie grote Vlaamse stadstheaters (NTGent, Toneelhuis en KVS) en zet hij zijn carrière alleen verder. Hij brengt zowel klassieke teksten (Shakespeare, Racine, Büchner, Goethe, Ibsen, Strindberg, Beckett, …) als hedendaagse stukken (Martin Mc Donnagh, Tom Lanoye, …). Als acteur speelt hij zowel in films (Thomas Vinterberg, Tim Mielants, …), in series (Cordon, De Twaalf, …) en in het theater voor Dimiter Gottchef (Tartuffe), Guy Cassiers (La petite fille de monsieur Linh van Philippe Claudel), Carme Portaceli (Bovary), Milo Rau (La dernière génération, Pasolini) en vele anderen. In 2025 speelt hij mee in Mary Stuart van Schiller, in een regie van Chloé Dabert in Comédie de Reims.
Lisi Estaras
Lisi Estaras (° 1971 Cordoba, Argentinië) kiest na een professionele dansopleiding in combinatie met een studie sociaal werk voluit voor dans. Dankzij een beurs kan ze gaan studeren aan de Rubin Academie voor Muziek en Dans in Jeruzalem. Vrij snel daarna mag ze beginnen bij de Batsheva Dance Company in Tel Aviv. Na vijf jaar in Israël, verhuist Lisi naar Europa en vangt er haar carrière aan bij les ballets C de la B in 1997. Doorheen de jaren begint ze haar eigen onafhankelijk werk te maken: ze creëert en danst o.a. Bartime met Einat Tuchman, Cocina Erotica, No wonder met Constanza Macras, Leche (Passerelle, Kortrijk) en A distancia (Teatro Real, Córdoba). Lisi maakt choreografieën voor theaterproducties en werkt als coach voor andere artiesten en gezelschappen. In 2016 maakt ze met Platform K MonkeyMind, samen met drie dansers met het syndroom van Down. Deze voorstelling is bepalend voor haar latere choreografische werk. Ter gelegenheid van haar vijftigste verjaardag, maakt Lisi de solo #THISISBEAUTY. In 2023 speelt ze mee in R.I.S.A., een productie van KVS, in een regie van Jr.cE.sA.r. En in 2024 maakt ze What we can do together, een coproductie tussen Monkey Mind Company en Unmuted Dance Company, en een voorstelling met mixability dansers uit Europa en Afrika.